Τρίτη, 28 Ιουνίου 2011

Bourbon Whisky

Πίνω για να ξεχάσω. Δεν υπάρχει μεγαλύτερο ψέμα από αυτό. Το αλκοόλ δεν είναι παρά ένας μεγεθυντικός φακός συναισθημάτων. Ίσως αυτή ή ατάκα να επικράτησε επειδή είναι εμπορική. Και επειδή όλο το ανθρώπινο γένος πάει κατά διαόλου και όλοι συμπεριφερόμαστε σκατά ο ένας στον άλλον να είναι ένας τρόπος για να εξασφαλίσουμε  τουλάχιστον το μέλλον των μπάρμαν. Θολές εικόνες από μια θολοκουλτούρα .Δεν νιώθω το λόγο που γράφω αλλά το μυαλό μου περιστρέφετε γύρω από ένα συγκεκριμένο βράδυ με αόριστες αναμνήσεις. Βλέπεις ήτανε ένα από εκείνα τα βράδια που κοινωνούσα με Bourbon Whisky.
Αν περιμένει ο αναγνώστης μια ιστορία με εσωτερικές μάχες τότε φοβάμαι πως θα τον απογοητεύσω. Οι άγγελοι και οι δαίμονες μου είχαν πάρει ρεπό εκείνο το βράδυ και τα πίνανε παρέα με πράσινα ξωτικά καβάλα σε μπλε άλογα.
Δεν θυμάμαι ακριβώς το μέρος που βρισκόμουν αλλά θυμάμαι χαρακτηριστικά έναν από τους θαμώνες. Ήταν τύφλα. Για κάποιο επίσης ακαθόριστο λόγο μου είχε πιάσει κουβέντα. Δεν καταλάβαινα πολλά πράγματα άλλα έβρισκα την ομιλία του ιδιαίτερα ψυχαγωγική. Δεν πέρασε πολλή ώρα μέχρι που ο τύπος τελικά παρέδωσε πνεύμα και σώμα… άλλος ένα νεκρός στρατιώτης….
Κάτι άλλο που θυμάμαι ήταν μια κοπέλα. Είχε έρθει με τον φίλο της που σαλιάριζε λίγο πιο πέρα με μια άλλη. Μου έλεγε πως τον αγαπούσε ή ότι τον είχε βαρεθεί. Δεν θυμάμαι πολύ καλά. Εγώ της έλεγα να φύγουμε μαζί. Να μου δώσει μια ευκαιρία να της δείξω ότι υπάρχουν πολύ πιο όμορφες μέρες ίσως και νύχτες. Της έλεγα να ρίξει μια ζαριά και αυτή γιατί δεν είχε και τίποτα να χάσει. Με
κοίταξε στα μάτια. Σηκώθηκε πάνω. Και πήγε στον φίλο της που της έκανε νόημα να φύγουν. Γέλασα με την ψυχή μου γιατί σκέφτηκα ότι απόψε βρέχει πεφταστέρια στον πλανήτη του άγιου μαλακα.
Στην τουαλέτα είχε πολλή ουρά. Αν δεν βιάζετε πολύ κανείς τότε μπορεί να κάνει πολλές ενδιαφέρουσες γνωριμίες. Ήταν μια γυναίκα εκεί και περίμενε. Ήταν καλοντυμένη καλοστεκούμενη. Από τον τρόπο που μιλούσε έβγαζε κανείς το συμπέρασμα ότι μάλλον ήταν και μορφωμένη. Μιλούσαμε για τον καιρό νομίζω που είχε τρελαθεί εκείνες τις μέρες. Μέχρι που μπήκε ξαφνικά ο φίλος της. Την ρώτησε απότομα αν έκανε τίποτα μαζί μου. Πριν προλάβει να απαντήσει την  έπιασε από τον σβέρκο και την έβγαλε έξω. Τελικά όντως ο καιρός μας έχει τρελάνει αυτές τις μέρες.  
Τράβηξα το καζανάκι και καθώς το νερό έτρεξε μύρισε το αποσμητικό της τουαλέτας. Αυτή η οσμή με γύρισε πολλά χρόνια πίσω. Θυμήθηκα τις μέρες που περνούσα στο χωριό κάτι καλοκαίρια όταν ήμουν 9 χρονών. Με έστελνε η γιαγιά μου στο σουπερ μάρκετ για ψώνια. Όταν έμπαινα σε αυτό το μαγαζί με πλημμύριζαν όλες οι οσμές από αποσμητικά, καθαρτικά φρέσκο καφέ. Όλες αυτές οι οσμές που λίγο μετά από την επαφή μαζί τους ακολουθούσε μια παράσταση υπερκατανάλωσης εκ μέρους μου αφού με τα ρέστα έπαιρνα παγωτά και σοκολάτες και καραμέλες. Και η γιαγιά μου πάντα φρόντιζε να έχω πολλά ρέστα.  Διάολε…..  γούσταρα πολύ να πηγαίνω σουπερ μάρκετ.
Μπήκα ξανά στο μαγαζί και είδα μπροστά μου όλο αυτόν τον κόσμο με τα μικρά η μεγάλα μυστικά τους να διασκεδάζει. Πήρα ένα ακόμα bourbon whiskey και χαμογέλασα. Μια από αυτές τις μέρες μωρό μου… μια από αυτές τις μέρες θα ζήσω και κάτι όμορφο……….

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου