Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2011

Driving to heaven…. and there is no way back home.

Όσο απομακρύνομαι από κάποια χθες  τόσο περισσότερο με πιάνει ένα σχεδόν ανεξήγητο συναίσθημα. Μπορεί να είναι το γεγονός ότι είμαι υποκείμενος στους νόμους της φύσης. Και ότι κάθε χρόνο τα κεράκια στην τούρτα μου αυξάνονται.
 Μπορεί να έχω αρχίσει να γίνομαι νοσταλγικός….. δεν ξέρω. Βέβαια όσο αυξάνονται οι αποστάσεις τόσο αυξάνονται οι σκέψεις.
Μου λείπουν τα λάθη μου…
Μου λείπουν οι φίλοι μου…
Μου λείπει η Αθήνα μου..
Απόψε βρέθηκα σε μια φάση που με έστειλε στα φοιτητικά μου χρόνια. Γελούσα μόνος μου σαν μαλάκας… Θυμήθηκα πως πέρασα μερικά από τα μαθήματα μου…. Φυσικά δεν θυμήθηκα το διάβασμα αλλά τις απατεωνιές μου.
Θυμήθηκα τις τότε απορίες μου για την ζωή και τις τότε ανησυχίες μου. Μου φαίνονται όλα τόσο ακίνδυνα τώρα… σχεδόν γλυκά..και ας πονούσαν τότε..
Βέβαια μπορεί να φταίει το ότι βρίσκομαι σε ένα σταυροδρόμι στην ζωή μου. Χωρίς GPS και χωρίς χάρτη. Το ποια κατεύθυνση θα διαλέξω δεν έχει την παραμικρή σημασία… Ξέρω όμως ότι δεν θα με

Παρασκευή, 8 Ιουλίου 2011

Πριν όλα πάνε στο διάολο......

Υπάρχει ένα είδος υποκουλτούρας που στηρίζετε πάνω στο εξής απόφθεγμα. Ότι είναι να πάει στραβά θα πάει στραβά. Και έχουν δίκιο…. Δεν αρκεί τίποτα παραπάνω από ένα γεγονός που θα θέσει σε λειτουργία μια αλυσίδα δράσεων και αντιδράσεων που με την σειρά τους δημιουργούν μια σειρά γεγονότων. Δυσάρεστων ή ευχάριστων γεγονότων…. Βλέπεις όταν βρίσκεσαι σε κατάσταση πανικού οι αποφάσεις που παίρνεις είναι κάπως  επηρεασμένες. Η αίσθηση του σωστού μπερδεύετε λιγάκι με την αίσθηση του λάθους…
Αλλά για να αρχίσω να περιγράφω τα γεγονότα θα πρέπει να αρχίσω από το βράδυ της προηγούμενης μέρας. Επιτέλους κατάφερα να βγω έξω με την Ελένη. Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα το θεωρούσα κατόρθωμα αλλά δυστυχώς όπως όλες οι Ελληνίδες κατάφερε να μου σπάσει τα νεύρα πριν πει το ναι που θα έλεγε ούτως η άλλως. Είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει με τις γυναίκες σήμερα.  Νομίζουν ότι πρέπει να μας σπάσουν τα νεύρα με ένα σωρό μαλακίες που βλέπουν στην τηλεόραση για να φανούν κάπως. Πως κάπως δεν ξέρω… δεν θέλω να μάθω… Αυτό που ξέρω είναι ότι σε λίγο καιρό θα